Vakit Helalleşmek Mevsimi

Gel, katlimin huzurunda diz çöküyorum...

Boğazım harf vurgunu!

Gözlerimdeki teslimiyet ondan.

Biliyorum ölüm kapı aralıyor bilinmez ötelere.

Oysa düşleyebildiğin kadardı/r yaşamak!

Aşk y/önümü kesince afalladım

Bir rüyadan düşmekti belki,

Tutunmak, saçlarının sabahına tutunmak...

Ah yarası engin dehlizlerde saklım

Kadere kafa tutmak sana mı kaldı?

Ondan mı korkularını hor bakışlara rötuşlayan bu cüret?

Çek dudağından kanadı kırık harfleri

Sür kalbimin kanattığın yanına buseni ki

Yüreğimin elleri yakanı bıraksın...

Gel, temize çekelim kendimizi...

Aşk; yanmaksa

Durmadan ve dumanını duyurmadan,

İçin için yanmaksa

Aşk, acıyı yamanmaksa

Tebessümlerle maskelerken sancıyı,

Palyaço olmaksa biraz...

Gülünç hallere düşmekse aşk!

Bu benim...

Bu benim nefesim...

Bu benim sesim...

Kimin gözyaşları sanıyorsun gökyüzünden dökülen?

Sevindir içimdeki kimsesiz çocuğu ki

Damlalar notasını sana atfetsin...

Gel, katre katre düşüyorken payımıza umut

Ben yine seni susuyorum ?hiç' ten ?hep' e doğru

Aşk s/özümü kesiyor, çuvallıyorum...

Sana bakarken bir yanım eriyor hep!

Saçlarını uçuran rüzgâr dilime dolanıp

Tarifi zor bir kızıllıkta ?lâl'leştiriyor sesimi

Üstelik vakit, helalleşmek mevsimi...

Bırak ellerin avuçlarımda kaybolsun ki

Rabbim kul hakkından seni affetsin...

Gel,

Vakit, helalleşmek mevsimi...

Türkan Çağlayan

Ali Asafoğulları