Vakitlerde Sen Yoksun

sevgili'ye ...

-1-

Yalnızlığa gömülüyor vakit

Ben eski bir cümleden tutuklu

Bırakarak aklımı aklanmış bir ayrılığa

Yürüyordum

Ardımda rüzgar

Süleymanı kıskandırırken fakirliği yüreğimin

Ne inilti duyulur ne feryat figan

Demdir yalnızlığa gömülüyor vakit

Vedalarda el olan aşk yalan

Yalandır ruhuna çalınmış fasıllar

Girdaplarda gönül yalan

Hep bir şarkının sebebidir oysa

Nağmelerde ayrılık bir varmış

Bir yok olmuş yalnızlıkta karanlık

Geceye küfredip gitmişti yıldızlar

Demdir uğultusunda annemin duası gelir aklına

demdir hatıralar

-2-

Beyan edilmiş bir intiharın ardından

Serzenişi yad eder yar olanlar

Ben eski bir cümleden tutuklu

Saçlarımda baharı biriktirir

Ne geldiyse başa ölümden gelir

Ben ömür derim

Hangi kalp ki değişmiş aşkına yalnızlığın

İçinde acıları biriktiren çocukluğumda

Hep bayram olacak değildi

Değildi gece karanlığa emanet edilmiş

Yıldızlar çıplak değildi

Ruhum yas tutuyorum duasında son çığlığın

Beni söylerken şarkılar

Nakarat nakarat adını saklıyor yürek

Ah olsun

Deniz maviye sövmüş dalgalarda

Kayalarda hayalin darmadağın

Demdir yalnızlığa gömülüyor vakit

ruhum yas tutarken duasında son çığlığın

Şimdi gitme türküsü söyler gibi

Ah ederken zaman deli kıvılcım

Saçlarında bulduğum bir hayattı

Ben eski bir kelimeden tutuklu

Bıraktım vasiyetini allahın insanlara

Kefilim kitap ve kalem

Kitapta yüreğim kalemde aşk

Ah olsun de kahrolsun

Demdir yalnızlığa gömülüyor vakit

Vakitlerde sen yoksun