Vakitsiz Solan Gülüm

Nasıl geçti bunca yıl sanırsın ki daha dün

Attığın tekmelerle kaburgamı delişin

İlkbaharın son ayı hem de mübarek bir gün

Cuma'ya rast gelmişti bu dünyaya gelişin

Aksakallı bir dede düşte koydu adını

Dedi; oğlu olacak üzmeyin bu kadını

Daha o gün tatmıştım ben evladın tadını

Dünyalara bedeldi senin bir tek gülüşün.

Dedim; Oğlum okusun kalem tutsun elleri

İlim irfan öğrensin ışık saçsın dilleri

Ne bilirdim zamansız solacaktı gülleri

Hafızamdan gitmiyor kollarıma doluşun

Erken soldun be gülüm baharlarım kış oldu

On yedi aydır acın içerimde taş oldu

Kurumadı kirpiğim gece gündüz yaş oldu

Cehennem narı gibi zamansızca soluşun

Yokluğun kanadımı kollarımı kırıyor

İçerim dert bağladı ciğerlerim eriyor

Haberi olmayanlar seni bana soruyor

Tek tesellimdir benim senin Şehit oluşun.

Mezarının başına usulca kıvrılırım

Sessiz sessiz ağlarım korlarda kavrulurum

SEHER YELİ olurum göklerde savrulurum

Aklımı zay ediyor yavrum erken ölüşün.

S.SAMYELİ