Var Git Beni Bilmezin Kızı

Gel

tut elimi

bak gözlerim yanarken gökyüzü karanlığa büründü

yorgun gönüller dargın kirlenmiş ruhlar

yollar buzlu kaygan bu alamin keyfine diyecek yok

şimdi bir teseli ver

donsun gözlerim uzak bir kış mevsiminde

sana bakan gözlerim hiç kaçmasın

ömüre biçilen yaşam seriveninde

şimdi bir dua söyle

içinde nefreti çizik çek

hepsi gül gibi koksun aydınlığın gecesinde

şimdi bir sayı tut

en sevdiğin bir rakam yaz şifresi umuda koyulsun

iki satır yaz

tutkuna emanet edebilsin

şimdi güzel bir şarkı söyle ikimizin adıyla başlasın

son sözü ayrılık kadar ölümün adı geçsin

altına not düşersin

altın harfle yazılsın ikimizin adı

sonrası yürek tellerine asılsın mavili harfler

hiç solmazsın güller gibi solmasın

bir ömür yaram kanarsa

feryadın yoksa yarına dara koyan sen beni

git artık sen beni bilmezin kızı

dagalarınla kartonda tiyare uçurmaya benzemez sevdanın gözyaşları

gözlerde kalan göz nurum harami mülk eyleme son durak kara toprak

sena sevgili demek kardan adam demekmiş

kişlardan kalma sevdalar mum gibi erir bal eylemez umuda

var git sonların ahlarım olsun

yalancı sevdana düşen kahrından mezara gider gelir

şimdi bedduan olsun ölüm gibi ayrılık

sen yok oluşları kirli buslu zeminde sevginle kal kurt yer seni zamansız vakitlerde