Varlığındadır Bütün Manalar

Sen yüreğimi öksüz bıraktığın dem;

Tek kötü söz söyleyemedim bilirsin,

Çünkü;

Gözlerin yüreğime bakıyordu,

Yüreğimi de namuslu sanırdım;

O da gözlerinden rüşvet alıyordu.

Hiç bir ses bastıramaz,

Senin yokluğunla atmaya başladığım;

Sevda çığlıklarımı,

Sesim çıkmaz sanıyordum;

O da ayrılığından güç alıyordu,

Ben öyle tekil oldum ki;

Hayat adı verilen cümlede,

Desem ki;

Çoğulluğuna alışmışım sanırdım,

O da varlığından güç alıyordu,

Şimdi senin yokluğunda;

Ne gözlerim,ne sesim,nede çoğulluğum;

Sana dair her şeyim bertaraf oldu,

Gözlerim Kör, Sesim sağır, çoğulluğum tekil oldu,

Hepsi varlığında anlam buluyordu...