Varlık Denen Ben

atılmış gibiyim

zindanlara

bilemedim sensizlikmiş

adı

mesafelere suçu

vermek

kaderle alay etmek gibi

olur...

kalk gidelim dese de

zaman

hayatın çelmeleri güne

niyaz

ömrün ziyafetleri

karşı

sanma,

kalırsın yoksa yalnız

başına...

dank etmez ki

umut

ne eylersen eyle hep boş

boşuna

canın ruhuma girmiş bir kere

çıkmaz

bırak dans etsin benimle

içimde...

yarınlar çok uzak

yakınlarda

tersine dönmez ki dünya

denen

marifeti değil tek gece tek

gündüz

doğuruyor karanlık güneşe

inat...

bende ki sen diyemedi bir türlü

sen

yok mu şu alışagelmişlik tahta

kalem

yazılmış çizilmiş yokluklara

gebe

bırak ağlasın varlık denen

ben

bırak ağlasın varlık denen

ben...

(Berlin,02.05.2015)