Var/oluşum

.

Ser

Zen

İşim nokta

Cümle başlangıcında...

İlk evrem

Cehennem,

Sıkışmış kenetli her zerrem...

Sıkılıyorum,

Daralıyorum,

Bunalıyorum...

Sayımsızım,

Yalnızlığın en büyüğü

Mahşer,

Dokunamam kendime.

Eğim,

Büküm,

Kıvranış,

İnleyiş,

İç çekişim

Akıl bozar...

İşgalci devrem

Tetik!

Çökmüşüm yüreğime,

Nefesim yangın,

Öfkem şahlanışta

Yayıldım ansız, zamansız...

Işık, enerji

Parça, tane, dalga

Yayıldım her yana

Yana yakıla.

Hızım düş,

Soluğum engin,

Kendimden gelir

Kendime giderim;

Sonsuz ,

Derin

Kederim

Etsem etsem en çok

Kendim ederim...

Üç yüz bin yıllık yoldan geldim

Yoruldum, duruldum

Küllendikçe öfkem

Soğudum, soludum

İç çekerim

Yasasız yasam

Eskizsiz

Madde!

Halden hale

Katı,

Sıvı,

Gaz,

Plazma.

Nötron, proton, çekirdek;

İyi, kötü ve tarafsız.

Yük yüklendim kahır ve sabır;

Kenetlendi zerrelerim

Galaksiler kustum toz, duman, ateş, fırtına...

Ciğerimden tükürdüm yüküm

Döner kozmik ışımaların koynunda doğumlarım

Sancırım, bulanırım;

Işık ışık karanlığa kusarım,

Alev alev soğukluğu yakarım,

Kendime doğar,

Kendimi doğrarım...

Kahkahalarım ağlayışlarım sağır,

Kör!

Ne çığır/ışıma yanıt

Ne de bir göz seyrime;

Çıldırmışım döne döne,

Savrulur giderim her yöne

İçimde galaksiler kükrer sallanır, yanar, kavrulur

Yorulur, durulur...

Kükredikçe nova,

Sarsılıp koptukça dehşet

Yorgun ,durgun gezegen

Fışkırır damarımdan

Atar-toplar

Katar katar izotoplar...

Nicesinden

Milyar,

Akla zarar

Sığdım üç boyut...

Z/aman

S/ayan beyan yok...

En, boy, genişlik;

Uzaya uzaya yokluğa

Mekan koydum varlığımı,

Ussuz bucaksız

Dev/asayım.

Yayılırım yalnızlık yayılır,

Düzele, bozula

Kah ateş topu, kah buzula...

Yıldızlar büyüttüm karanlığın koynunda

Öldükçe kendine çöküp

Saldırır etrafa;

Kara deli k/alp,

Anka misali külünden doğmaya...

Dokuz milyar yıllık hız ve ihtilal,

Sonsuz ihtimal;

Var, vara,

Kavga, kargaşa,

Bağıra, çağıra,

Duyan yok...

Bağrımda savrulur zaman çer çöp

Kuyruklu yıldız, meteor...

Yolum milyar ışık yılı...

/Zaman kurgusuna çatma vaktidir/

Galaksilerimin bağrında

Trilyon güneş,

Soğudu parçalarım güneşlerimden kopup;

Bir birine çala, çarpa

Yörüngelerinde fır dönerek,

Felek

Çark,

Pervane...

Bilincimin yansıması

Suya dokundukça...

Ateş

Keş...

Zincirledim hayatı hücre hücre zindana

Zaman başlar,

Mekan döşer

Uzay fersah fersah işgalime tanık,

Boyun eğer

Madde yaşama,

Yaşam, amacına çevrilir

Bilincimin algısında.

Etki tepki denklemi

Ve başlar akla devri

Kavram

Kav

Ram

Varlığım.

Ser

Zen

İşim ölüm yaşam arası

Cümle varlığım.

...

..

.

Yağmurlar yağdım binlerce yıl gök gözümden

Ateşe akıttım yaşlarımı,

Devran döngüsünde verdim kavgamı,

Soğuttum toprağı...

Demir dağlar çaldım göklerden

Pas soluttum ciğerime

Ve su

Ve ateş

Benden doğma iki eş,

İki düşman, iki kardeş

Bölüştüler saltanatı

Kıtalara bölüp sundular hayatı;

Var oluş kavgasıdır su ile ateşin...

Ser

Zen

İşidir işçiliği

Çırağı ustasına usta,

Zaman yokluğunda

Neydi birbirinden gelip geçen?

/Kısır kısrak tay doğurur

Yakamozunda ay boğulur

Ok hedef şaşıp yay vurur

Savrulur güneş kendi ölümüne

Öfkeyle yeniden yüreğinden doğrulur

Kendine kendini doğurur/

Göz benim, söz benim,

Mizan benim!

Bu yazıyı k/alem/siz

Yazıp çizen

Dilsiz, sazsız

Ve arsız

Dü/zen bozan O/zan benim!

Sığar noktaya

Sığmaz akıla

Ser

Zen

İşim...

Ya ateş

Ya su

Ya hayat

Değil/sen nesin?

Kuantum büktüm,

Dalga, tane yüktüm,

Kalıpsız döktüm,

Kendimden ürktüm;

/Sonsuz dediğin yokluk,

Her var kendi sınırlarında,

Varlığıyla kendini kanıtlar,

Varlığını fark ettikçe yalnızlığında yanar

Yeniden başa sar;

Anlam anlam hayat sığar

Her var

D/evrede N/eden A/şikar

Akıl anlar

Bil/im denkleminde.../

Ya can! Ya can!

Ya cansın!

Ben/sen

Zaman mekan

Biziz birbirimizden gelip geçen

Bu bitimsiz döngüde...