Vasat

önce

yaşamın anlamını çaldım

"anlamsızlaştı yaşam"

kendime küskün yaşarım...

nerde sarf ettiğim cümlelerim

ardın sıra göz bebeklerim üşüyor yalnızlıktan

çok oldu

çok

"göz göze gelmeyeli"

gözlerimi çaldım senden

"anlamsız şimdi bakışlarım"

gözü kapalı yaşıyorum anılarımı...

ah serkeş ruhlu kadın

bilmemki çekip gitmekten ne anlarsın

böyle mahzun

böyle elemli ardına takılır benliğim

"benliğim çıkmaz sokakların dipsizliğinde"

kim bilir kiminlesin...

geceler boyu yüzün canlanır gözümde

ellerim sigarama uzanır

öyle mahzun

öyle titrek

vasat bir anı olsun isterim

olmaz

olmadı,

bir türlü sensizliği ezberleyemedim.

şimdi yarından uzağa düşmüş bir gündeyim

dünden esaretler taşıyan

keşke "hiç" gitmeseydin...