Vatan'a Şiir

Bu devrana doğmazsa bir daha güneş

Ebedi uykusuyla dağınık kalsın hayat

Bu isyandır, düşman kalbine saplanan oka eş

Kurtuluş imandadır, bitmeyecek bu hakikat.

Garp ile çıktı asimana, devrin karabulutu

Şehirler karabasanda, bu ne korkudur?

Melekler taşırsa omuzlarında, şehit tabutunu

Alna düşen korku değil, geleceğin ebedi umududur.

Kapıları kapansın cehennemin, uludur cenk

Her can, muzaffer tacını giyer arşa değen başına

Tek paye memlekete hüsrandır, bu terk

Cennet ile müjdelidir, can düşerse, memleketin her taşına.

Kim yaradana sırt çevirir ey gafil

Vatan kutsaldır, sen bunu bizden böyle bil

Terk u Sefa, şühedaya karışırsa, olursun sefil

Ey Nedim, sen söylersin, kim dinler, herkes cahil.

Şimdi biter kâğıt bu son mısrada

Bir başka Nedim doğmayacak bu dünyada

Vatan namus, vatan hayâ olsa da

Ölümden gayrı, şeref kalır, onu koruyana.