Vay Beni

Gurbet elde kaldım yetim

Anam oturmuş ağlıyor vay beni

Gurbetlik çok zor imiş

Babam oturmuş ağlıyor vay beni

Gözlerimden yaşlar tek tek akıyor

Bedenimden tatlı canım çıkıyor

Dost bildiğimde sırtımdan vuruyor

Gardaşım oturmuş ağlıyor vay beni

Hasretleri tüter oldu burnumda

Ellerim bomboş kaldı koynumda

Günlerimi hergün tek tek saydımda

Sevdiğim oturmuş ağlıyor vay beni

Kalbimdeki hasret dinmiyor

Ayrılık yüreğime sinmiyor

Süleymanda artık geri dönmüyor

Herkes oturmuşta ağlıyor vay beni