Vay Beni Vay

yaylari gerilir hatiralarin

baglanir gözlerin ok uclarina

askin kuralinda hedef bellidir

vurulurum körpe uykularimdan

acilan onmaz yaradan

sabahlara kadar bakislarin kanar

sarilacak bir dermani varsada

oda kapimin dönüsüne acilmasidirki

vay beni vay

cilgina döner zaman

dakikalari, saatleri

carpar ayriligin suratina

ayrilikki,

yedi kat yer dibinden bile kovulurken

benim ne günahim var dercesine

utanacak biri diye

duvardaki resmini gösterir durur

hep böyle ortada kalan

ben olsamda ne yazar

hesaplar görülmüstür artik

dinmeyen bu sanciyla

hangi uykuya kapanirki gözler

artik bosuna beklediginide bilir

bilir bilmesinede

karanligini toparlayip gitmezki

su güneslere gelesi geceler