Vay Benim Emeklerim

anladım ben artık, neden böyleyim

siz konuşmadan önce beni dinleyin,

hayattan ders almadım, daha ne bekleyeyim;

boşa gitti boşa,vay benim emeklerim.

listeme bir bir sürü isim ekledim

adam sandım değer verdim keklendim,

yaptığım hep iyilik ,başka ne ettim;

boşa gitti boşa,vay benim emeklerim.

kimse bakmaz aynaya,kendini adam sanır

işi gücü bırakır ona buna karışır,

altmış bile değil yaşı, daha oda alışır;

boşa gitti boşa,vay benim emeklerim.

bir rüya sanki,hayat denen kör düğüm

herkez iyi , yalnız benmi kötüyüm,

bir yorgan verde pisliğini örtüyüm;

boşa gitti boşa,vay benim emeklerim.

bir umudum vardı ,oda yıkıldı

çay demledim neyleyim, sabaha karşı,

açtım kara defteri ,hepsi göz yaşı;

boşa gitti boşa,vay benim emeklerim.

size göre bir insan,ne kadar yaşar

hiç yüzleri kızarmaz,tam eski kaşar,

onlardaki günahlar benide aşar;

boşa gitti boşa vay benim emeklerim.

son kez dostum diyeceğim,adam kalmamış

koca dünya süleymana kalmamış,

konuşmaya çekiniyom,surat bir karış;

boşa gitti boşa,voy benim emeklerim.

anladınızkı şimdi ,neden böyleyim

hepsini söyledim daha ne deyim,

dinime imanıma yemin ederim;

boşa gitti boşa, vay benim emeklerim.

bundan sonra dost diyeni ,önce tartarım

paraya hiç önem vermem,insanlığa bakarım,

zaman geldi artık,ecelimi beklerim;

boşa gitti boşa,vay benim emeklerim.