Vazgeç /e/mem

sahi

ne zor,

ne zormuş

yağmuru sırtlayan

yüklü bir bulut olmak

ve toprağına yağamamak

yivsiz, kekemesiz ıslık olup ta

arzusu son bir şarkının geçişlerine

ahh.. kundaklanamamak, dudaklanamamak

uçurum olsa da boşluğu asla yankılanamamak

sahi

ne zor,

ne zormuş

yoksunluğuna

bin bir gece daha sarıp

masalsı bir düşe tütsülenmek.

doğacak sensiz bir günü daha ahh..

yine, yeniden keşkelerime sektirmek.

sus’u, bavulu peronsuz ray misali uzanmak,

günahı mavi, ruhu asi mi asi bir denize tuzlanmak

etten,

kemikten

insanım bende

az biraz yaşamak

çokça aşkım elbet sende.

beni, bende koskoca evrende

farklı kılan affettiklerimdir sevgili

beni, bizde güçlü kılan sabrettiklerimdir

her ne kadar kavuşamasak ta bizi aşkta, aşkı bizde

farklı ve vazgeçilmez kılan ise vazgeçemeyişliğimizdir...

/asla vazgeçmem, geçemedik, geçeceğimizi sanmıyorum/