Vazgeçtiğim Yarınlara Düşüyorum
vazgeçtiğim yarınlar,
vazgeçtiğim yarınlara düşüyorum.
sokaklardaki adımlarım
yaşadığımı hatırlatır da,
yağmurlar hep usulca yağar içime.
hangi eve baksam
sen koşarsın düşlerime.
lambaların puslu,ürkek ışıkları
korkak korkularıma umut olur belki diye,
altlarında dururum saatlerce.
demlenirim yalnızlığın ateşinde.
gözlerim hüznün renginde.
unutamadığımsa
eve giden dönemeçten beni karşılayan gülüşün.
bakarım, bakarım ...göremem bu gidişlerimde.
ellerim boş kalır bahçenin girişinde.
hüzün oturur omuzlarıma ...
diz çökertir ağırlığınca ...
umut akar gider gözlerimden düşlere.
hıçkırıklar havalandırır serçeleri ağaçlardan .
sen yine duymazsın sevdanın sesini
-söyle niye?
vazgeçtiğini duysamda bu sevdadan
cesaretin varsa gel -gel de yüzüme söyle.
vazgeçtiğim yarınlara düşerken
kapı sonuna kadar açık geleceğe.
safiye s. turhan