Vazgeçtim Şairliğimden

Kanatları kırılmış kelimelerimin, yetim kalmış, .iç olmuş gibiler...

Kimin ?atmık'larıyla ıslanmış amatörce karalanmış cümleler ile dolu tuvalet kağıtlarım,

böyle yapış yapış...

Cümlelerimin vatanı yok!

Üçüncü sınıf bir fahi.enin dilinde tespih oldu şiirlerim...

Umutlarım bir âma'nın gözlerinde...

Beyni uyuşmuş tinerci yalnızlığımın...

Oysa ağzımdan çıkan her laf şahane olmalı.

Şahane cümleler duymalı insanlar.

Aynalar utancımı yansıtıyorlar gereksiz...

Birileri onları kırmalı...

Kelimelerim gibi, üzerini örtmeli ya da.

Örtülmeli sözcüklerim.

Bugün olmamam gereken bir yerde,

yanlış bir hayata açtım gözlerimi...

Ve sırf parası iyi değil diye vazgeçtim şairliğimden.