Ve Artık Sensiz Kalamıyorum

İçimdeki suskunluğun efkar saati gelmiş olmalı

Bu saatler de ben bir seni yaşar bir seni düşünürüm

Hayal içindeyim kendimi bilmez adımlarla sana doğru yürürüm

Aklım sen fikrim sen bilmem ki ben ne eylesem

Bu saatlerde denizlere hüzün yağmuru düşer

Ay çekilir gölgeye kumsala suletin düşer

İçim seni özler düşlerin yüreğime düşer

Ey sevgili içimde ki ses hayallerine bir perde çeker

Bu saatler benim hüzün vaktim

Ayda çekilmiş köşeye gece gene bana kalmış

Düşlüyorum hayal ediyorum yanımdaymışsın gibi ?' seni seviyorum ?'

Bunu da sadece kendime anlatabiliyorum

Acı saatlerim bunlar bu kumsal bu deniz sen yoksun diye ağlar

Hala sana kavuşmadığımdan olmuş olmalı bu özlem

Bu beklemek çıldırtıyor beni seni yakından gördüğüm o gün bayramımdır benim

Ve o gün özlemlerimin bitişidir ki içimdeki bu acıda bu isyanda bir netliğe kavuşur nitekim

Gece yavaş yavaş bitiyor gözlerimde bir ümit gene hayale aldanıyor

Serabın geçiyor karşı kumsaldan aldanır gibi olup susuyorum

Özlüyorum acı çekiyorum efkarım artıyor

Ve artık sensiz kalamıyorum