Ve Ben Kapında

Ve ben kapında

Beş parasız ve kılıksız

Nasırlı kirli bir dünya getirdim sana

Bir de defterler dolusu hüzün

Kabına sığmayan bir çocuğun özlemi

İçimden sana doğru akan onlarca dünya ile

Geldim işte

Bu öyle pek emeksiz olmadı

Çiçekler topladım mesela

Gözlerinin rengini tazeledim

Biraz da gülüşünü suladım

Tenhaydı yollarım ve yağmurluydu bu şehir

Karlı dağlar gibi

Dumanlı ve sisliydi özlemim

Sonra bulutları gezdirdim

Biraz daha yıkadım bu şehri

Bir tufan kopmuş kahrolmuştu beşer

Örtülmüştü fesleğenlerin üstü

Kokusunu yitirmişti akasyalar

Bülbülün gülü de solmuştu usul usul

Masmavi bir gökyüzünden

Simsiyah bulutlara uzanan

Ne kaldı geride

Acı ve zehirli sancılar kadar

Sessizliğin uğultusu

Ardımca uzanan ölü bir adamın soluğu

Kan tutar beni aktıkça hayatın ince damarlarından

Ve hiçbir kitaba başlamıyorum artık

Önsözünü okumadan