Ve Dedik ki Dünyaya

Hayat bazen aydınlık, bazen karanlık

Biz ikisini de yaşadık

Yaşadık ve bitti!..

Güneşi yerine astık

Bulutları göğe yapıştırdık

Çok şükür ıslanmaktan da kurtulduk!..

Daha ne bekliyoruz ki hayattan

Dünyayı küstürdük

Yeryüzünü alt-üst ettik

Değerleri tükettik

Var olana kurşun sıktık

Yarınlar için ne oksijeni yedekledik

Ne tohumu sakladık

Düşmanlığı körükledik

İnsanı insana öldürttük...

Ve dedik ki dünyaya:

Biz senin kıymetini bilemedik

Başının çaresine bak

Dön kendi ekseninde

Biz bildiğimizi okuruz!..

-Yolun iki ucu açık

Sonsuzluğu gösteriyor tarih!..-

Karanlıkları yırttık, çiçekleri ağlattık

Dağları devirdik, yeşili öldürdük

Ağaçlar idam mahkumu

Soy ağacı yasta -börtü-böceğin külü savruldu-

Yıkık umutları çoğalttık

Üzerlerine yeni şehirler kurduk

Ve o şehirleri ömürlük sandık!..

-Yanık ellerinle

Körelmiş gözlerinle

Sahte kalbinle daha ne istiyorsun

Ey insanoğlu

Günahkârsın unutma!..-

Sebepsiz ağrıları da çoğalttın

Ben zararda, sen firarda

Bu ortaklık son bulsun

Anılar cam kırıkları arasında

Ve ben,

Seni dündeki gibi hiç tanımamış olayım

Kesilen ağaçlar dikilse bile...

Ankara/30 Kasım 2014