Ve Güneş Kaybolmuştu

Gözlerim kapalı açık fark etmez,

Şehirde gündüz vakti zifiri karanlık,

Güneş öyle bir noktada parlıyor ki,

Işıksızlığın derinliği içinde kaybolur insanlık.

Ne sokaklar ne de parklar, bilinmezlikte kaybolmuş,

Gölgelerin arasından adım atanlar, yabancı gibi,

Her bir köşede bir hayalet gibi beliren,

Yalnızlıkla boğuşan yaşayanlar gibiyiz.

Karanlık gökyüzünde güneşimiz belirsiz,

Gözlerimiz kapalı, umutlarımızın sonunda;

Ama belki de burada, sessizlikte,

Yaşamın anlamı yakındadır, hayal edilen olgunlukta.

İstanbul 19 Nisan.. 7 km'lik bir bulut geçti. Gökyüzü karardı. Ben bunları kapıda döktüm.