Ve ...... Perde !
Evvel zaman içinde ...
Tutukluymuş gönlüm uzak bir denize
Orda kar yağarmış hep geceleri
Rüzgâra yelken açarmış maviler
Sevda dallarına tutunurmuş bulutlar
Bir avuç gözyaşına
Güneşi verirmiş gök .
Hani dalganın esâmesi yokmuş sanki
O yüzden kumlara yazılırmış şiirler
Masallar anlatırmış ak saçlı periler
Beyaz soluklara açılırmış kapılar
Aşk damlarmış saçaklardan
İşte bu yüzden
Akşamların hüzzam aralığında
Huzur yeşerirmiş sokaklardan .
Ufuklarda melek çiçekleri ...
Gün batımında kıvılcımlar ...
Mahmur bakışlarda yıldızlar açarmış.
Perdeler saklarmış ya hayalleri
Göz bile değmezmiş umutlara
Ve sevdalara hiç fırtına düşmezmiş ...
Hiç düşmezmiş !
Rüyalarımın sayfaları kapanıyor bir bir
Siyah odalara gizleniyor uykum
Uyanıyorum ...
Korkuyorum ...
Yağmurun sesi penceremde
Mevsimler titrek gözlerimde
Kara dönüyor hava
Sulusepken
Ellerimde ürkek bir kardelen
Kulağımda o tiz anne sesi ...
Ağlayan bir ninni ...
Ve ...
Perde !
*( Her şey uykumun siyah düşlerinde )*