Ve Sonra Gittin

Sana şiir yazmak, düşmek ana rahmine yasaklı bir gecenin

Sana şiir yazmak, ruhumun manifestosu şüphesiz!

Sen, kafamın içinde olasılıklarla dolu bir evrensin

Sana şiir yazmak; sevebilmek bütün ihtimalleri

Sen, yastığımın başköşesine oturmuş bayramlığımsın

Sen yoksul sokaklarda büyüyen çocukluğum..

Sana şiir yazmak; dünümle bugünümün barışı

Ve sonra gittin..

Beklemeyi öğrendim

Kitaplarımın arasına fotoğraflarını koymayı

Ve ayraçlardan özür dilemeyi öğrendim

Kafamın içinde seninle konuşmayı öğrendim

Ben artık iyi bir öğrenciyim

İşaret parmağımı kaldırıp

Söz isteyebilirim hayattan

Sen fikrimin en doğusunda açan bir şiirsin

Nazım’ın zapt ettiği güneşten tanırım seni

Ve sonra gittin..

Çıkardılar kıta Afrikası'nı yeryüzünden

Dünyanın bütün kirini yiyen,küfürler dolaştı dilimde

Kahrettim o zaman

Yeryüzüne eşit bölünemeyen mutluluğa

Yoksulların üzerine yağan yağmura

Geceye

Ve sana..

Ve sonra gittin..

Mektuplar postada kaldı

Perdede rüzgar

Zamanda hüzün...