Ve Sustu Gözlerim Gözlerine

///... prangalar estirdim gidişine...

bir mum yaktım sadece..

üfledim tıkanıp kalan nefesimi...

gidişinle her yer zifiriye boyansın diye..

gözlerimde ki yaşlar şimdi kül rengi sensizlikte...

dilimin altında topaklanmış tüm kelimelerim..

kulağımdaysa sessizliğin yankısı ..

ellerimde ki çizgilerse ..

gidişinin hatırası!!

evet..

bir sonbaharı daha yaşıyordu gönlüm

suskunluklarıma suskunluk bindiriyordum çaresiz..

tüm günahlarını bindirdim omzuma...

sorgusuz sualsiz..

daha yeni yeni yürümeye başlamıştı oysa

emeklerken gözlerim...

bir çocuk misali...

bazen duvarlara çarptım ..

bazen tam kalkacakken..

gölgene takılıp düştümm yere...

hiç uslanmadı bu yürek

hiç ıslanmadı bu gözler gidişine..

sadece sustular terkedişine...

sadece sustular emanet sözlerine..

yalancı şefkatine.. yeminlerine

adam sanıpta kaybolup gittikleri yüreğine

sadece sustular ...

çünkü '' SUSMAK'' en güzel cevaptı adiliğine...

en güzel cevaptı..

// ..yokluğundaki acıyı ..yıkılışımı .. yalnızlığımı anlatamayacak kadar ağrılı harflerim...//

ve..

sustu gözlerim gözlerine....