Ve Umut

ve umut vardı birde

karşılıksız sabırdı umut

peşin hükümlere inat

aşığın uykusunu böler, uyutmazdı

aşkı zamana bırakmaktı

ve yenmekti zamanı

böylesine sevmekti umut

biraz acıydı umut

genzini yakardı kömür ocagında

tünelin ucundaki ışık lekesiydi

derin derin dalmaktı maviliklere

ve sabrın sonu selamet olmasada

böylesine azimdi umut

sığınmaktı umut

Rab'ba açtığın avuçlarındaydı

umut teslimiyetti; zahir

bulut bulut yağmaktı sahralara

batan güneşe özlemdi gecelerde

soğukta fakirin ekmeğiydi

sıcakta zengini ruhu

ey dört mevsiminde

dört çiçeği solmuş vatan

Hikmet'inden sual olunmaz;

Umudu vardı büyük insanlığın

Umutsuz yaşanmıyor