Veda

Aklımda hala o çiçekli masa örtüsü

Oturmuşuz yol boyu ıslanıyoruz

Ben rüya demişim sen tamam

Sanki bozulmamış gömleğimin ütüsü

Kalkıyoruz

Bir çocuk tanır diye

Giymedim paltomu

Koşarken çamur olurdu hep

Her gördüklerinde söylerlerdi otobüse yetiştiğini

Sonra bilirlerdi seni önümdeki yokuştan

Kaç sokak arası

Kaç durak

Bir otobüs peşinde koşmaktan

Baktığımda önüme

Gittiğini görmek

Nereye gittiğimi bilememekti

Halbuki saymıştım daha dün

Yirmiyedi gün önceydi

Aramızdaki engeli bir çocuktan

En sevdiğim şarkıyı banttan çalıyordun

Sen adın gibiydin

Ben namım kadar

Olduğum yağmuru dört mevsim kovuyordun

Veda

Öksürükle karışık olsada hava

Balkon kenarı

Ufak bir masa birde ekmek sepeti

Böyle tükenmeliydim aslında

...