Veda

Zamanı geri çalar

Kan emen masal

Kulağı yırtan sesler yılışır yamaca

Gizli öznedir

Çırıl çocuk düşleri

Elif diye başlar

Esreleri mahpus kalem

Akıbetine çizer

İnadına

Spontane güvercin düğünleri kurulur

Yeryüzü sofralarına

Böyle başlar sancı doğumları

Şehir böyle kırar şafağı, prematüre

Mavi bir mendil asılır

Cumbası yosun

O köy evine

Yalan

Yavan

Şarkılar uyanır pirinç döşeklerden

Kirli sevişmelerin

Tırnak izleri kalır

O maun gardıropta geceden soyunurken

Ay tozları silinir

Islak sokak çeşmesinde

Dudakları arınır dudakların... gün başlamadan ölürken

Sala kırar

Şehrin kilitlerini

Veda saba makamında.