Vedaya Dair
Bir yüzü sabah aynaların
Diğer yüzünde batmak üzere güneş
Ziyan olan bir kaç kalp pırpırı
Ardından ağrıyla gelen güz yağmurları
Ve inleten hüzünlü çıkmaz sokak ayrılıkları
Kaçarı olmayan bitmeyen vedalar
Ne yana dönsem orası yalnızlık
Bir sebebi yok giden biten veda eden kopan kaderlerin
Hepsi de benim ömrüme rastlayan
Bitmesin derken
Acımasızca parçalanan
Sebebi yok yitirilen duyguların
Henüz tazecikken göğsümde
Çekip giden güneşin
Yakamozun
Meltemin
Sevgilinin..
Ne kadar çok sevdiysem o kadar çabuk veda edildim
O kadar çok
Gülen gözlerinde gördüm henüz ağaran günü
Bir meltem gibi girdi gencecik gönlüme
Tam sevecekken öldü güneş
Gözlerinde gördüm
Küçük bir çocuğun gökyüzü gibiydi
Yaşama sebebimdi
Yaşamaya sebepti
Kara bulutlar sardı sonra aynaları da
Bir yanı matem
Öldü sol yanında güneş
Yaşlandım
Bardağın son damlasında son defa
Defalarca olduğu kadar
Sonsuz defa
Son defa
Sonra
Bırakıp gitti kadın
Öyle öğrenmişti...