Vefasızın Şahı

Feryat figan edip, inlerken sazım

Telden bilmez o yar, bırakıp gitti

Ateş demlerinde yanarken özüm

Külden bilmez o yar, bırakıp gitti

Konuğum hazandır, yürek yaralı

Bir başına ağlar dağın maralı

Sevdikçe aşk açan bahtı karalı

Gülden bilmez o yar, bırakıp gitti

?'Sensiz gülmem!'' derdim, bana gülerdi

Elin gözündeki yaşı silerdi

Derdimi derdimle, taşla bilerdi

Dilden bilmez o yar, bırakıp gitti

Bu aşk bir ummandır, susmaz söylerim

Gökte turnalara, nazar eylerim

Vefasızın şahı, sensiz neylerim

Halden bilmez o yar, bırakıp gitti