Vehminde Gölgen

Ekmeğim, aşım, suyum

Yemeden, içmeden, doydum

Kesildi nutkum

Demirden lokmaydı yutkunduğum

Gelme artık, sensizlikte buldum

Bak vehminde gölgen

Şimdi dön, git gidebildiğin yere

İçtiğim su, böldüğüm ekmek

Dizilir boğazıma bir de senin yokluğun

Ufkumda gölgen, gezinir

Fikrimde olduğunu sezinir

Bir gölgenin vehminde buldum

İstemem artık, yokluğunda buldum

Fazıl üsadın şiirinden ilhamla