Velev Ki

O yıldızın şavkına düşer

Bir yudum

Şarap

Ölümü içmek

Yeniden

Biz ki kandile mey dökerken

Işığımız sürüklenir

Tarifsiz mekânlara

Kaybedip hayalin ipuçlarını

Ara ki

Bulasın

Kuytulara saklamışken

Pabuçlarımızı

Bir de namahrem çıplaklığımız

Güneş yanığı özlemleri bölen

O şarkılar

Akortsuz kemanın

Kulakları çizen ezgisi

Ahh

Ölü şairin

O son güftesi

Nasılda çıldırtır

Eksik körfezin gün batımlarını

Çığlığa karışan

Akrep ısırıkları son kanı çekerken damarda

Velev ki

Ölür akşam

Şahadeti unutup

Kefen siyahında...