Ver Könyemi

aman doktor canımsın doktor

gurbet ellerde kimsem yoktur

hasret yarasına şifa yoktur

ver künyemi gidem doktor

hastalandım sokaklarda

başım kalkmıyor yastıklarda

ecel gelir ölüm nasip olursa

beni buralarda koyma doktor

ana desem anam yokki

baba desn babam yoktur

dert sorarsan öyle çokki

hangisini diyem doktor

leylekler getirip sokağa atmadı

beni bu taşlar doğurmadı

benide doğruran bir ana vardı

ne olur künyemi ver doktor

ana sevgisini tatmadım

günül rahatlığıyla bir gece yatmadım

bu kara yazımı kendim yazmadım

ver könyemi ne olur gidem doktor

ısız bir yerde ölmeye

alışmışım her türlü işkenceye

alışkınım her gün tokat yemeye

ver könyemide gidem doktor

kimseye kırgın dargın değilim

demeki sevilmeye layık değilim

dokunma yarama kanasın öleyim

ver künyemi gidem doktor