Vermeyiz

Hu dost diye çağırırız ezelden

Senden başkasına hesap vermeyiz

Kavuşmak isteriz sana tez elden

Senin meclisinde niza görmeyiz

Yüreğimiz dolu dert ile sızı

Kerbela'dan beri süreriz izi

İster assın ister kessinler bizi

Biz o dosttan başkasına varmayız

En-el hakkı özümüzde biliriz

İkrar verir ikrarımız alırız

Ahde vefa ile yolda yürürüz

Yezidin tuttuğu safta durmayız

Aşkın ateşiyle yanıp söndükçe

Kırkların ceminde semah döndükçe

Sabır ile kini kibri yendikçe

Riyakârla kol boyuna sarmayız

Dertlerimiz deva bulur elinden

Tüm mahlûkat okur senin dilinden

Sen anlarsın Ozanca'nın halinden

Yaramıza başka merhem sürmeyiz

ozanca