Ver/yansın

Ver/yansın...

Keskin bir dilin kınındayım şimdi

Sırat köprüsüne inat çırılçıplak ayaklarım

Leş! kargasal bir düzene ah'lar biriktiriyorum

Suretsiz iklimlere bakıp,

Her şeye kendimi

Kafa tutar buluyorum

Tadım ,tuzum yok

Kalemim Kırık,

İmgelerim eksik

Her yer dağınık,

Herkes Çorak,

Gülüşümü Çalarken

Yosma duygular

İçimde kör karanlık

Hayaller büyütüyorum

Susmuyor özge yanım

Ve fünyesini patlatıyor

Kalem gölgesinde

Ve yine ben parçalanıyorum

Şah damarı kesik

Kangren olan bu düzende

Şiire dursa da vakit;

İçimden geçenler

Yine kendi idam sehpamda asılı kalıyor...

Ver/yansın düşlerime

Yine kendimi demir atmış buluyorum...

05.01.2016

‘'Uçurtması S/onsuzluğa takılı bir çocuk imzası''