Vida

gitmiyorum işte, hiç bir yere

kırk kollu,kırk ayaklı,kırk gözlü

bir ejdarhanın konaklattığı evde

yaymışım tenden ve iklimimden oluşan yaygımı

debelenip dururum üstünde...

gitmiyorum işte, hiç bir yere

karıncalar doğurmuşum kırık kanatlı

kırk yamalı giysiler giydirmişim tenlerine

ekmekler, şekerler koymuşum önlerine

tanrıya ulaşmışım onlar verdiklerimi yedikçe...

gitmiyorum işte, hiç bir yere

mektuplar mı gelmiş uzaklardan

aşk mı dizilmiş çizgilerine,bana ne

yeşilini soldurmuş artık ekin tarlam

arkamı dönmüşüm çiçek açma mevsimine...