Virandı

iklimler ürktü

ateşi söndüğünde yangının

zulası çürük sürgünlere düştük, mor örtüler örtünüp

rengimiz ağardı gölgemizden

tabanlarımızda bir sürü acı

neresine bassak ki

küllerini yerken kaldırımların

alın karası düşerken şiirlere, islerine üfleyip hayalin

dumanlara sarılıp

uçuşurken bilinmedik nefeslere

öpüşüp yıldızla is karası

ben ki

adını yıldızdan çalan hasretim kadar uzağım

sabahı bölen rüzgara savrulunca yittiğim dehlizde

seni aradım

kör bir perdeyi aralayıp

virandı

sokaklar...