Vur Be
Şehirlerin azalan ışıkları mıdır karanlık...
Yoksa boşluğa baş vuran başım mı .?
Annemi hatırlıyorum gözlerim bağlı.
Aklımı vuran, celladıma bağırıyorum
...
...Vur be !
Kansız düşer bedenim, kanım akmaz
damarlarımda dolaşan hangi haindir
kimdir, bilir misin, ulu/orta aklını satan
celladıma bağırıyorum
...Vur be !
Yüksek tirajlı gazeteler içimde sayfa sayfa
Ötekinin öfkesine yaslanmış yüzün
Kaç hallaç tanırsın derisi yüzülmüş
celladıma bağırıyorum
...Vur be !
Sancılı bir isyanın ayak sesleri geliyor
Sen/siz/sizler derken hepimiz ölüyoruz
bir bir
Şeref saadet hikaye ediliyor, hayat dersi gibi
Her ölenin mezar taşı koca bir dağ misali
celladıma bağırıyorum
...Vur be !
Semahların şehirleri bayrak, bayrak
Yıkılıyor gövdeler rüzgara karşı
Ay nevroz ateşi, ölenler /öldürenler ezanmış sanki
Savurmuş gözyaşları/umudu/ ulusu
Kimden geçiyor/kimler oluyor hain
celladıma bağırıyorum
...Vur be !
Berşah-Nurhan Doğrul