Vurgun

Vurgun yedi düşlerim,

Hayat denen şu gaile denizinde..

Üstelik nefesi kifayetsiz haykırışlarım,

Kendi boşluğumda sadece benim duyduğum.

Ve her sokağında uyuduğum,

Bu şehir kirletilmiş bir kadın yüzüdür

Öfkesini bulvarlara kusan

Susan bir alfabeyim şimdi,

Sessiz harfler rıhtımında..

Herşeye iyi gelen şu zaman,

Kanatır en hafi yaralarımı..

Ve gönülde kalmaz derman

Saatimin akrebi akrep olur,

Ruhumu soktu sokacak..

Hayat pamuk ipliği,

Ha koptu kopacak