Vurgun-u Firak

-Yalnızlığın pençesinde

ne çok acı doğuruyor

terkedilmişlik duygusu -

Yüzünde

esmer , boz bulanık sessiz bir öfke

dudağının kenarına takılmış

derin efkar kıvrımı

Çok tanıyanı vardı ama

hiç kimsesi yoktu aslında

bakma ; fena halde öksüz O !

Hikayenin neresinde yara aldı

neresinde vuruldu zamanın ?

Hüzünlü , buruk

zehir acılığında bir gülüş

öylece donuverdi bakışlarında ...