Vurul Emri Geldi Bu Cenkte

Akıttığım tuzlu zamanlardan

Devirdiğim cam saatlere

Kum taşıyor yengeçler,, akrep sırtlarında...

Yel kovan fedailer tetikte...

mevzilenir göz çukurlarına

Ne zaman ayrılık taarruzundan

esamen esse,

şehit düşer kovuculardan,, sıradaki...

Her gün yirmidört şahit gömülür

sahilsiz kum saatlerime...

Gönlümün sultanına sorulsun, razı mıdır?

yitirilen onca vaktin şahsiyetlerine...

Çıkıp gelse oysa ki!

kurtulacak esaretinden

koca ömrün dakik fedaileri

çıkacak ömre denk kum adedinde

yüreğinden boğumlu fanus zindanından...

Vurul emri geldi bu cenkte

ne zaman baksa o güzel,

düzinesi saplanır yüreğe

evcil olmayan hardan fişekler...

Ortalık duman körlüğü...

Ortalık barut meşalesi, gün sanılan...!

çocukluk masallarından öğrenilmiş

cesaretin deliliğe varılabilirliği...

Öyle hemen pes etmek yakışmaz

Rüku-da dahi ölünmez

hele,, sevdalanmışken bu türlü...!

Ölüm bak git!!!

Gönül güneşimize kar yağdırma

Köküne yağmur değmez ağaçların

Ağlatma bulutlarımızı hiç yere

Kıtlık olsa da toprağımızda

Sevda susuzluğumuzu gidermez

ahiri tufan vaadin...

Bu savaş, kendimle-benim savaşı

ölen de,

öldüren de aynı mevzide...

Ölüm, karışma, önce gidene

giden de,

kalan da aynı menzilde...

bu ne yaman zaman

Birinci sevda harbim bitmedi

yine...

Gah, karar olur son düşenim

Gah, sevda ganimetim paylanır.

Kurşuni piyadeler cenk eder,

beyaz ovalarda...

Gah, şiir olur bir zaferim

Gah, şair olur sürgünlenirim

Nisan 2014

...Şiir Mühendisi