Vurulmak Yâre

Ne zor bilir misiniz? kalpden vurulmak yâre

Umut filizlenirken, açmadan solmak gibi

Karanlık çöktü derken, bir bakış olur çare

Tam hayat bitti derken, yeniden gülmek gibi.

Bazen güneş doğarken aşk bekleyen özüne

Bakmışsın bulut çökmüş, yaş dökülür yüzüne

Beden hep yokuş çıkar, inemezsin düzüne

Bir nefes umuduyla, beklerken ölmek gibi.

Dalıp dalıp bakarsın ardında kalan yola

Gözler hasret kalmıştır, çiçeklenen o dala

Yürek sevdada yanar, kor alevdedir hâla

Pare pare eyleyip, yüreği bölmek gibi.

Gönül onun yolunda, umutlar besler yele

Boy veren sevdasını vermek istemez sele

İçinde tufan kopar, rüzgar değince güle

Mavi gökte güneşi, koparıp almak gibi.

Kavuşmak ister canı, meftunu cananına

Ömrünce yaddan gelen, kimse girmez hanına

Sadece sevdiğini, yakıştırır yanına

Yollarına düşerek, arayıp bulmak gibi.

Geceler ihya eder, bir ömür düşlerini

Huzur demlerindeki, güzel gülüşlerini

Kıskandırır dilleri, muhabbet kuşlarını

Çağlayıp nağme nağme, gönüle dolmak gibi.