Vuslat Soyunacağım

/Ruhuma düştü aşkın, bir şimşeğin ucundan

Ecel kanı içirdi, meleğin avucundan/

Nevrozlu lokmaların genzime dizilirken

Bu sevgiye sağlıksız bir kişilik yükledin

Günde yirmi dört saat aşkından ezilirken

Maskeni atacağın günü nasıl bekledin?

Mutluluk birkaç beden üzerime büyüktü

Zamanım şanssızlıktan utanıp boyun büktü

Sözün aşkla oyunu; dil üstündeki düğün

İşte senin sanatın! Konuşma ustasısın

İmlâya hükmederdin, bu muydu övündüğün?

Ustalık şöyle dursun, kandırma hastasısın

''Unut!'' deme boşuna! Vazgeçersem anmaktan

O zaman kahrolurum kör gibi davranmaktan

Yok, yok, ben değilim can! Sensin günâh varisi

Kaderin cilvesinde veballere çağrısın

Kefenim kefen değil, hatalar entarisi

Soluduğum havada pişmanlıktan ağrısın

Gün akşamı öperken öleyim dedin mi hiç?

Günâhıyla sevişen ölüm izledin mi hiç?

Marazlı hece gibi bir kenara atılan

İsmi hiç konulmamış serkeş şiirler yazdım

Bitmeyen bir öyküydü yıllarca anlatılan

Sen zarar görme diye kendi kuyumu kazdım

Aşkımızı hastalık olarak anacağım

Ölürken hasret giyip vuslat soyunacağım

2011

MAJ