Vuslat Treni

Muhayyerler garında bekliyorum sıramı

Vagon arkası vagon , numaralar akıyor

Bir hortlak pençeliyor ,kabuk tutmuş yaramı

Kızıl rujlu dilberler bana buse çakıyor

Her vagon ayrı dünya , her oda ayrı şehir

Keskin kömür kokusu ,tenden sıcak çay demi

Çarşaflardan yapılmış tozlu bir seccadedir

Ardında bıraktıran , küf kokulu alemi

Buzullar ülkesinin nura akan rayları

Geçilen her istasyon hüzünle mimleniyor

Ben yerimden memnunum,istemem sarayları

Bu daracık odamda , davam biçimleniyor

Bana şiir okuma,ruhum bezgin masaldan

Bir kondüktör sesiyle uyanmalıyım güne

Işık yağsın gönlüme , o bilindik kutsaldan

İniş istasyonumdan, katılayım düğüne