Vuslat Yağmuru

Ağlıyordu

kadın ...

Temiz vagon pencerelerindeki

yağmur damlaları gibi

dışarının rengini geçiren manzaraları içine alarak

nasıl acele acele

sarsıla çarpışa dökülürse öyle ...

Avuçlarında

parmak uçarlında donan sevginin buzlarını çözecek

bir nefeslik nevruz ...

Mavi bakıyordu adamın gözleri

ağlama dedi ... ağlama

.. / .. ve sustu

Sakallarından kayan yaşların

temmuz sıcağıyla yanan kızgın bağrında

sarsıntılarla , yerlerinden oynaya , vuruşa

bir pınar sızıntısı kadar serin , ürpertici dökülüşünü duydu

- içlerinden güneşli mavi gök , pırıl pırıl akıyordu -