Vuslatı Kaça Kurdun

ben sana

gül kokulu şiirler yazarken

satır satır,

sen yoktun.

kimbilir nerdeydin.

belli ki beni çoktan unuttun.

sormadın bile onca yıl

bir gün olsun

hal-hatır...

hep uzakta durdun

uzaklardan seyrettin

eller gibi beni.

içimde olduğun kadar yanımda ol istedim

yıllar yılı seni.

hiç mi hiç olmadın.

hep yoktun...

ey rüyalarıma gelesi,

ölene dek sevilesi kadın...

aç bırak,

susuz bırak,

amma

beni bana bırakma.

dolunay misali doğ karanlıklarıma...

sensiz,

bu can garip.

bu can suskun.

bu can yorgun.

paramparça.

bir sana tutkun.

bir sana vurgun.

seninle mutlu anca.

ey

ölene dek sevilesi kadın,

de hele

vuslatı kaça kurdun..