Ya ışığa Ya Geceye

Soluksuz yorgunluğu adımlarken

Gömüp omuzlarına hayatı

Çekip gitmek var

İlahi bir ezgiye

Işığı yutarken

Zor tufanlara sokulup

Savrulmak belki de

Ölü midye tanesi kadar derin

Delibozuk dalgalarda

Kırık mavilere çakılmak

Yazılırken

Siyah defterin tam ortasına

Şarkı misali

Eylemler inmemişken avucumuza

Parmaklarımızda duvar yazıları

Ve çok gençken hala umut

Sinmemişken fahişenin ilk kokusu tenlerimize

Sırtımızdan inmemişken gök renkli çul

Asılıp gitmeden çiroz gibi

Ağustos akşamlarına

Ufkumuza inmeden son perde

Ve o son yıldız kaymadan denize

Yutkunup

Öylece

Ya ışığa

Ya geceye

Alıştırıp

Göz kapaklarını

Bir mevsimlik ömür misali...