Ya Muhammed!

Gülleri gördükçe seni hatırlıyorum ya Muhammed!

Güllerden daha güzel seni

Aramıza hoş geldin ya Muhammed!

Rebiyülevvelin on ikisi...

Söndü Mecusilerin bin yıllık ateşi

Yıkılan Kisra'nın sarayındaki on dört şerefeydi.

Doğdu yıldız, dedi ki Yahudi âlimleri

?Geldi işte insanların Son Peygamberi?

Baban göçmüştü doğumundan önce

Doyamadan daha Ebva'da da Âmine

Kalmadın hamisiz sekizine kadar dedende

Sonrasında Ebu Talip'le, göçünce Abdulmuttalip de...

Hani gitmiştin Suriye'ye

Bahire sezdi kutsallığı sen de

Sonra nübüvvetini de görünce

Öğrendi sendin verecek olan müjde

Geldiğinde kırk yaşına

Otururken Nur Dağı'nda

Cebrail indi salâvatla selamla

Ve sana dedi ki ?İkra!?

Rahmetsin sen bütün âlemlere

Kılavuzsun insanlara ve cinlere

İslam dendi bu son ve tam dine

Ne mutlu onu kabul edenlere

Alaylara hakaretlere aldırmadın

Allah'mdan başkasının yanında yer aldırmadın

İşkencelere imanla dayandırdın

Yine de yayıldı İslam usandırmadın

Hicret ettin Medine'ye

Ay doğdu üzerlerine

Görününce Veda Tepesi'nde

Bir coşku, bir sevinç ümmetinin yüreğinde

Bedri kazandınız üçbin kadar da melekle

Hz. Hamza ulaştı Uhud'da şahadete

Geçemediler geri döndüler Hendek'te

630da girildi tekrar Mekke'ye

Dedin ki Veda Hutbesi'nde

Sımsıkı sarılın Kur'an-ı Kerim'e ve sünnetime

Güvenmeyin Allah'tan başka kimseye

O'dur ilaç olan bizlere...