Ya Şimdi Nerdesin

Bir nehirde buluşan ayrı ayrı kollardık.

Ayaz gecelerin, siyah yalnızlığında

Kelimeleri örterek beyazı avuçladık

Harf harf güldük, dudaklarımızdaki tebessümlerde

Ayın kızıllığını avuçlayıp, güneşi doğurduk

Ağırlığımızca cebimizde taşıdığımız hüzünler...

Yakılan, yıkılan umutlarımız...

Bozuk para gibi harcanan şerefimiz ayaklar altında çiğnenirken,

Bedeli ödenmiş vakitlerimiz, çocukluğumuzda kalmış gülüşlerimiz...

İşte tamda bu noktada sen ve ben biz olmuştuk...

Yorgun argın akşamüstlerinde;

Bir fincan kahvenin köpüğünü üfler, yudumlardık

Gözlerimiz konuşurdu, dudaklarımızda kahve telvesi

'nice kırk yıl hatırlara'...

Ya şimdi nerdesin!