Yağarım Belki

Besmelenin ilk taşını çekerken

Kehribar tespihten

Gün gebedir hala

Puşt zamandan

Bu yüzden

Dolanır kasıklarımda

Gecenin delisi

Şişeler birikir saçaklarda

Ayağı aksak masa misali sarhoşluğum

Say ki

Kızıl bir kapının

Viran kilidiyim

Say ki

Ateşe mahpus avuçlarım

Bu yüzden değmem gamzelerin yanmasın diye yanağına

Ölürsem bir gün Nisan'a

Farzet ki

Bir de bulut olmuşum yağmur yükünde

Yağarım belki de

İklimini çekiştirirken içimdeki hüzün

Saçlarından akarım kırkikindiler gibi

Göğsünün iman tahtasında ben

Belki öperim

Öperim o memleket kokulu teni

Ah! Aklımın kıt halleri

Düşün ki fikrim Yusuf kuyusunda sabrı yitik deli...