Yağmur

Gecenin lacivert sessizliğinde

yağmurun ipeksi senfonisini

dinliyorum.

Karadeniz koyağından akan

yağmur,muştulu dost

yüreğin kıpırtısıydı

Adını yeni koydum yanı başıma

Hoş sohbetlerin koynunda

vals ediyor olgunlaşmış

mavi güller.

Saçlarını rüzgarla okşarken

tel tel sıla kokuyordu.

Boynu bükük bakışlarımı

metruk evimin sergeninden

alıp götürürken uzaklara

şiir siluetinin yitik gölgelerinde

ki sohbetler asılı kalıyor

yaban ellerde bütün çıplaklığıyla

gecenin lacivert sessizliğinde

yağmurun ipeksi senfonisi

kanayan yalnızlığıma damlıyor.