Yağmur

Bir pazar sabahı Gönül mahzum

Dışarıda Yağmur yağıyor sanki benim için yağıyor

Ve sanki de benim yerime ağlıyor

Gönül mahzumluğunu belli etmesede

Yağmur onun yerine belli ediyor

Sanki yağmur yere değil de gönlüme düşüyor

Yağmur bugün başka yağıyor

Her zamankinden dehşetli

Yağmur bile anlıyor gönlün halinden ama insanoğlu anlamıyor

Yağmur durma devam et

Et ki al bu gönlümün mahsumluğunu

Ve al şu hırçınlığımı Al ki benide götür seninle götürki sende kaybolayım

Dur akma göz yaşlarım bırakta senin yerine yağmurlar aksın

Aksın ki söndürsün bu ateşi gönlümden

Ve yıkasın gönlümü alsın efkarı KALBİMİN...!