Yağmur Çiseliyor

otağına düştüğün sis

geçit vermiyor nicedir

genzinde kuru bir acıyla

kendini arıyorsun nafile

yağmur çiseliyor sevecen

Mälaren bir başına

ölgün ve çırlçıplak

başucunda yaslı kayınlar

ah bir de sen...

bir serçe dövünüyor uzakta

hayli kırık düşleriyle

ikizin olmaya soyunuyor

saçlarına sataşıyor arsız bir yel

usun dalıyor ansızın

ah ki, somurtuyor Ekim

güncesi serin...

bir taş diliyor gözlerin,

kehribar olabilecek bir taş

içinde kalbi

içinde ciğeri bilge soluyan

hüznün darağacına düşmüşken

ellerin,

ha değdi ha değecek kadar yakın...

H.K

(!) Sthlm